تبليغاتX
گروه خياطي و دوخت تزئینی مازندران

گروه خياطي و دوخت تزئینی مازندران
خبری - آموزشی 

بر مبنای تعالیم زرتشت و دستورات مذهبی وی در کتاب اوستا، کشاورزی در زمان صلح، تهور به هنگام جنگ و اطاعت از پادشاه، برای مادها و ایرانیان قدیم هم چون یک قانون اخلاقی بوده است . بر مبنای اندیشه های زرتشت کسی که بیشتر کار کند، تلاش کند، شخم بزند و محصول برداشت کند دارای فضیلت است. پس در اوستا کار مورد ستایش قرار گرفته است.
دوره هخامنشیان
در دوره هخامنشیان، کشاورزی و دامداری و البته جنگاوری در هنگام نبرد مورد احترام بوده است. البته چنان که مورخان بیان می کنند، در آن دوران ایرانیان، تجارت را کار پستی می دانستند. به طوری که بازار در نظر آنان جای نیرنگ و دروغ بود
در میان اقوام پارس، تمایل و ابتکار چندانی در زمینه صنعت و هنر وجود نداشته و علم نیز کالایی به شمار می آمد که وارد کردن آن از کشورهای دیگر آسان تر به نظر می آمد. اما در زمینه حمل و نقل، ایرانیان ابتکاری بیش از کالاهای صنعتی و هنری از خود نشان می دادند.
دوره اشکانیان
در دوره اشکانیان نیز فعالیت های تجاری و توسعه امور مربوط به راهداری به دلیل ضعف نسبی فعالیت های کشاورزی مورد توجه قرار گرفت.
دوره ساسانیان
اما در عهد ساسانیان با وجود شکوفایی بیشتر نسبت به دوره پیشین، روش های ستمگرانه اداره اقتصاد که عده ای را به بردگی می کشید و همین طور به وجود آمدن تضاد طبقاتی سبب کم رنگ شدن اندیشه در مورد کسب درآمد و یا ارتقای سطح زندگی شد.
پس از اسلام
پس از اسلام و دوره تسلط اعراب بر ایران، بر این که مسلمانان و به ویژه اعراب نباید به زراعت و صنعت بپردازند تاکید می شد. علت این مخالفت سران عرب با اشتغال مسلمانان به امور تولیدی و کشاورزی این بود که کشاورزی و گرایش به تمدن و شهر نشینی اعراب را از جنگ باز می دارد. به این ترتیب زراعت و تولید مخصوص مردم کشورهای مغلوب بود.
در زمینه فراورده های صنعتی در ایران، صنعت پارچه بافی اهمیت ویژه ای داشت و در آن زمان بسیار مورد توجه اعراب قرار گرفت. البته با وجود اهمیت این صنعت، نساجی در ایران مانند دیگر نقاط مشرق زمین در زمره مشاغل " کثیف " قرار داشت.
دوره حکومت های ایرانی
با روی کار آمدن حکومت های ایرانی با به وجود آمدن امنیت نسبی وضعیت اقتصادی از حالتی یکنواخت برخوردار شد. به این ترتیب وضع توده مردم رو به بهبود نهاده و تا زمان حمله مغول یعنی اوایل قرن هفتم پیشرفت بازرگانی و حرف ادامه داشت. از خصایص ویژه بازرگانان ایرانی در آن زمان از تلاش، پشتکار و حسابگری آنان یاد شده است.
پیش از تشکیل حکومت صفویه، اوضاع اقتصادی به شدت آشفته و امنیت بسیار کم شد به طوری که مردم سرمایه ها را در زیر زمین مدفون می کردند، تجارت از رونق افتاد و کشاورزی و صنعت نیز راکد شد. اما پس از روی کار آمدن شاه عباس اول اوضاع اقتصادی سروسامان یافت. از جمله اقدامات وی انتقال صنعت گران را می توان ذکر کرد.

[ یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1391 ] [ 23:9 ] [ حسینیان ]

صد سال تاریخ لباس بانوان

 

پوشاك همانند سایر پدیده های زندگی و از بدو پیدایش در طول تاریخ سیر تكاملی خود را طی كرده و از صورت ابتدایی خود بیرون آمده است.

 

 

 

 

 

 

پوشاك همانند سایر پدیده های زندگی و از بدو پیدایش در طول تاریخ سیر تكاملی خود را طی كرده و از صورت ابتدایی خود بیرون آمده است. اقوام مختلف هر یك بنا به مقتضیات اقلیمی، عادات و رسوم، مذهب، درجه فرهنگ و تمدن، وضع سیاسی اجتماعی اقتصادی و.. به تهیه لباس های گوناگون پرداخته و در دوخت و شكل و تزئین آن ابتكاراتی از خود نشان داده اند.

عواملی از قبیل آب و هوا، كار و پیشه، جنگ، اكتشاف، اختراع و انقلاب باعث تغییر و تحول لباس در ادوار گردیده است.

● تحول پوشاك زنان از ایران در ۱۰۰ سال اخیر در حد توان نمایشی، چنانچه در معرض دید بازدید كنندگان علاقه مند قرار گیرد، باید دارای تقسیمات ذیل باشد:

۱) پوشاك بانوان بعد از سفر ناصرالدین شاه به اروپا تا كشف حجاب (۱۳۱۴ ۱۲۴۸).

۲) از كشف حجاب تا انقلاب اسلامی ایران تاكنون (۱۳۵۷ ۱۳۱۴)

۳) پوشاك بانوان از انقلاب اسلامی ایران تاكنون (۱۳۷۰ ۱۳۵۷)

برای آشنایی بیشتر لازم است به دوران قبل از سفر ناصرالدین شاه به اختصار اشاره نموده تا زمینه قبلی در جهت بروز تحولات پوشاك بعد از سفر مشخص گردد.

به دلیل توجه صفویان به آداب و رسوم و مذهب اثنی عشری، رشته های گوناگون صنعت و هنر، پیشرفت شایانی داشته است. كه در این میان پوشاك بانوان، با توجه به بافت خاص فرهنگی مذهبی آن روزگار، شكل خاصی به خود گرفت. پیراهن ها، اغلب رنگارنگ و گلدار و زربفت ابریشمی بود و روی آن قبای جلو باز بلندی تا مچ پا به تن می كردند و كمربندی به كمر می بستند به صورتی كه محكم روی كمر قرار نگیرد. كلاه كوچك، چارقد، شلوار پنبه دوزی شده، جوراب ساقه كوتاه پارچه ای، از جمله پوشاكی بودند كه در فصل زمستان مورد استفاده زنان قرار می گرفت.

زنان هنگام بیرون رفتن از خانه چادر بزرگ سفید یا بنفش رنگی بر سر می كردند كه تمامی بدن آنان را می پوشاند و فقط جلوی صورت باز می ماند كه بدان وسیله می توانستند پیش روی خود را ببینند.

در دوران نادرشاه افشار و جانشینانش تجملات لباس ها كاسته شد و جامه ها فرمی ساده تر به خود گرفتند.

در دوره زندیه عموما زنان پیراهن تنگی در بر می كردند كه پارچه آن اغلب از نخ و ابریشم بود. یقه گرد (بدون یقه) كه در وسط آن چاكی به وسیله روبان یا دگمه در زیر گلو بسته می شد.

تحول پوشاك از اوائل سلطنت ناصرالدین شاه تا سفر او به اروپا پوشاك زنان در دوره قاجاریه شبیه لباس های زندیه بود و خیلی كم تغییر كرده است. پیراهن های چاك دار و آستین بلند دوره قبل با دامن های گشاد پرچین بلند كه لبه دامن را به وسیله یراق و گلابتون و غیره حاشیه داده تزئین می كردند. كمربندی كه قلابی با گل كمر طلا و نقره یا جواهر نشان كه آویزی به نام سالامه داشت، به كمر می بستند. سر كردن چادر نماز و چارقد هنوز معمول نشده، بلكه مانند دوره زندیه تور و كلاهك، زینت سر بود.

● پوشاك بانوان ایرانی بعد از سفر ناصرالدین شاه به فرنگ (۱۳۰۰ ۱۲۹۱ ه. ق)

مسافرت ناصرالدین شاه به فرنگ و روسیه و دیدن بالرینهای پطرزبورگ كه شلوار بافته چسبان و نازكی به پا می كردند و زیر جامه بسیار كوتاهی به اندازه یك وجب روی آن می پوشیدند، شاه را بر آن داشت كه زن های حرم خود را به این لباس در آورد.

۱) لباس اندرونی

الف) لباس زنان در اندرون شامل:

▪ پیراهن

▪ ارخالق

▪ كلیجه

▪ شلیته

▪ شلوار

▪ جوراب

▪ چارقد

▪ كلاغی.

ب) بلباس بیرونی زنان شامل:

▪ چادر

▪ روبنده

▪ پیچه

▪ چاقچور

▪ كفش بود.

۲) لباس های بیرونی

شامل:

▪ چادر

▪ روبنده

▪ پیچه

▪ چاقچور

▪ كفش

▪ چادر

چادرها عموما از پارچه های ابریشمی پشمی و دستباف، تافته، اطلس، به رنگهای سیاه، آبی پررنگ (آبی نیلی) بود و در زنهای معمولی از پارچه های نخی راه راه یا گلدار استفاده می كردند كه به دو شكل دوخت از هم مجزا می شدند.

ـ چادر كمری (چادری كه كمربند دارد)

چادری است كه در دوختنش برش قیچی به كار نرفته و از داخل مانند عبا دوخت زده شده و به وسیله بندی از كمر محكم گره زده شده یا مثل پیش بندی به دور كمر خود می بستند و برای پوشیدن بایستی پا به میان آن گذاشته شده و مثل شلوار بالا كشیده می شد و قسمت بالایی را به سر می كشیدند. بعضی از خانمها برای زیبایی بیشتر دور آن را یراق دوزی یا حاشیه دوزی می كردند. این نوع چادر به رنگ مشكی بود.

ـ چادر چرخی (چادر امروزی)

چادر چرخی مثل چادر نماز جلویش باز و بدون كمر بود. زنان معمولی از این نوع چادر كه از پارچه نخی (چیت و كرباس) نقش دار یا راه راه آبی و سفید بوده، استفاده می كردند.

● زنان معمولا مزید بر چادر در بیرون از خانه ها از پوشاك زیر نیز استفاده می كردند.

الف) روبنده

در مقابل چهره پارچه ای به نام روبنده كه به رنگ سفید باریك و بلند و در مقابل چشم شكافی كه روی آن مشبك یا توردوزی شده، به وسیله بندی روی چادر می بستند.

ب) پیچه

پیچیه یا نقاب كه از موی دم اسب بافته و به وسیله بند یا كش به لب بالایی آن دوخته می شد به پیشانی می بستند و جلوی صورت می انداختند، طول و عرض و ریز و درشتی بافت آن را در افراد مسن بیشتر و در جوانان كمتر بود.

ج) چاقچور

عبارت است از (جوراب شلواری یا شلوار كف دار)

كه از دوقسمت به هم از مچ به پایین همانند جوراب و از مچ به بالا چین دار و گشاد بود كه در كمر به وسیله لیفه جمع می شد. برخی چاقچور را دو لنگه جدا از هم می دوختند و آنرا بالای زانو با بند محكم می كردند. چاقچورها به رنگهای مختلف بوده ولی چاقچور سیاه مجلل تر و متین تر محسوب می شد.

● پوشاك بانوان از كشف حجاب ۱۷ دی ۱۳۱۴ تا انقلاب اسلامی ایران

با نگرشی به تاریخ تحول لباس بانوان در ادوار گذشته خواهیم دید نتیجه تغییر و تحول لباس در ایران از اندرون و زنان درباری شروع شده به طبقات و اقشار دیگر جامعه سرایت كرده و همیشه دربار مهد تقلید و اشاعه و رواج فرهنگ غربی بوده، این تقلید بنا به موقعیت اجتماعی افراد و به تناسب و توانایی آن ها در انتخاب نوع و جنسیت پارچه و تزیین آن تفكیك می شده است.در زمان سلطنت رضاخانی كه پوشاك ادامه دوره ما قبل بوده بیشتر زنان اعیان و اشراف لباس های اروپایی به تن می كردند ولی در موقع خروج از منزل روی آن چادر می پوشیدند.پوشش غربی بدون چادر در ۱۷ دی ماه در ۱۳۱۴ رسمیت پیدا كرده و در این روز رضا شاه همراه همسر خود تاج الملوك و دخترانش شمس و اشرف بدون چادر ملبس به پالتو بلند تیره و كلاه لبه دار، كفش مشكی پاشنه كوتاه در دانشسرای مقدماتی دختران ظاهر شده و عملا دستور رفع حجاب را صادر كرد.

پس از ۱۷ دی ۱۳۱۴ ه. ش (۱۹۳۵) تبعیت از لباس های مد روز پیگیری شده و خانم ها پوشاك خود را از روی ژورنال مزون های اروپایی كه به صورت فصلی یا سالیانه بود، تهیه می كردند و از تغییرات رنگ و فرم لباس با خبر شده و از آنان پیروی می كردند.

در زمان سلطنت محمدرضا معدوم از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ ه. ق به دلیل نفوذ بیشتر استعمار ارتباطات با كشورهای غربی و آمریكایی سیر تحول لباس و همگون شدن آن با البسه خارجی بیشتر شد.

از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۵ ه. ش (۴۶ تا ۱۳۴۱م) استفاده از لباس های جلو بسته و جلو باز با یقه انگلیسی بزرگ دارای سرشانه های پهن تر از دوره قبل رایج شد كه در كمر بیشتر چسبان شده و با برش پرنسسی (عمودی) و دامن های گشاد و پیلی دار دیده می شود. قد دامن در سال ۲۵ ۱۳۲۴ (۶ ۴۵ م) تا به زیر زانو می رسید.

● تغییر لباس از سال ۱۳۲۶ تا ۱۳۳۱ ه.ش (۵۴ تا ۱۹۴۵م)

از سال ۱۳۲۶ ه. ش (۱۹۴۷ م) قد دامن ها دوباره بلند شده و حالت میدی به خود می گیرد. كمر لباس بریده و در كلیه لباس ها سعی بر آن بود كه كمر از آنچه كه هست كوچكتر و سرشانه های پهن تر به نظر آید. تغییر محسوسی كه در لباس ها دیده می شود فرم آستین هاست كه سر خود به صورت رگلان بوده است.

● تحول لباس از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۳ ه. ش (۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴م)

از سال ۱۳۳۲ ه.ش (۱۹۳۵ م) ما تنوع زیادی را در لباس ها مشاهده می كنیم.

دامن ها به صورت راسته و تنگ تا زیر زانو با كت های تنگ و چسبان و بلند تا زیر باسن یا كوتاه و راسته تا حدود باسن كه در جلو دكمه دیده می شود. یقه ها نیز به صورت انگلیسی و آرشال بود.

● تحول لباس در سال ۱۳۴۳

لباس و كت ها تنگ و چسبان با آستین های سر خود كه بلندی آنها ۳/۱ است مد روز بوده، دامن ها چین دار و پلیسه است.

كت و شلوار یكی از آخرین مد در سال ۱۳۴۳ بوده كه شلوار در زانو تنگ و پاچه های آن گشاد است. سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵م) لباس ها با بالا تنه كوتاه كه دامن از زیر سینه شروع شده و به ۱۰ تا ۱۲ سانتیمتری بالای زانو می رسد.

دوپیس نیز از انواع لباس های مد سال ۱۳۴۴ بوده كه از پارچه های چهارخانه ، راه راه، جناقی تهیه و از پوست برای تزیین یقه استفاده می شد.

● مد سیاه یا سفید op بالای زانو در سال ۱۳۴۵ مد گردید.

جدیدترین لباس شب مد شده در سال ۱۳۴۶ كت و شلوار مخصوصی به نام "اسموكینگ" بوده كه تا حدود زیادی شبیه اسموكینگ های مردانه است، طرح پارچه در این سال ژرسه و تریكو و رنگ سال قرمز و سرمه ای مشاهده می شود.

مد بسیار رایج سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۲م) لباس های حاملگی برای غیر حامله ها است.

مد جوانان در این سال اورآل Overall كه مقصود همان پیراهن و شلوار یكسره بی آستین و ركاب دار است كه مدساز ژاپنی رایج كرد.

شلوار گشاد جین موفقیت خود را كه از سال ۱۳۴۶ (۱۹۶۷م) آغاز كرد، همچنان تا سال (۱۳۵۱) حفظ كرد.

از پدیده های مد سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳م) رواج جورابهای خط دار با دوپیس های به اندازه قد دامن میدی مشاهده شده است. در سال ۱۳۵۳ (۱۹۴۷م) لباس های قدیمی ۵۰ ۴۰ سال پیش دوباره مد شد. به این جهت به آن نام Retro (بازگشت) داده اند. این لباس ها اغلب گشاد و راحت بوده و اندازه دامن ها از سر زانو تا روی قوزك پا متغیر است؟

دامن شلواری میدی همراه با كت و چكمه و شال گردن از مدل لباس های رایج در سال ۱۳۵۳ (۱۹۴۷م) بوده است.

سال ۱۳۵۶ (۱۹۷۷م) از لحاظ قد دامن متنوع است به طوری كه دامن های ماكسی، میدی و مینی هر سه مد است ولی رایج ترین دامن كه مد روز است، شانل می باشد. انواع كت و دامن دو پیس محور لباس های روز این سال است و مصرف جلیقه همچنان ادامه دارد.

مد سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۸م) كه دامنها اغلب دارای دو یا سه طبقه بوده كه به حكم مد باید روی هم می پوشیدند كه هر مدل از سه یا چهار پوشاك مثل جلیقه، بلوز، دامن، شلوار تشكیل شده است .

متن حاضر گزیده ای است از پژوهش های «تاریخ لباس بانوان ایران»، تهیه شده در دبیرخانه نمایشگاه «تشخص و منزلت زن در نظام اسلامی» در سال های ۱۳۷۰ ۱۳۶۸ است.

[ یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1391 ] [ 23:7 ] [ حسینیان ]
دکمه=پنهان کاري،شکوه و جلال، نظم،هرچیزی جای خودشه،خودنمائی

کمر بند=استحکام،بند وبست ،قیدوبند،مرکز توجه بروی منطقه حساس وقابل ذکر،نقطه تاکید

کلاه=تدبیر ،مرموز،افکاری بزرگ شاید خوب شاید خطرناک،تجمل ،غرور،فخر فروشی

شال=رهائی،مذهب،آرامش ،لطافت،وقار،آزادی

یقه های بزرگ=خودنمائی

چین زیاد= شلوغ و پر هیاهو شیطون و وراج زنانه بیش از حد

دامن های زنگوله ای=استحکام زنانه و ملایم نه به شدت شلوار،شکوه و وقاری اصیل

دامن هائی با پف فراوان=جلب توجه بی دلیل ،تهی وپوچ

آستین های گشاد=مهربان،نرم و ملایم با سخاوت،خسیس نیست،

استین پفی کوتاه لوس و از خود راضی  با چین غرغرو تر میشه

لباس تنگ=خود درگیر،خود نما،معذب ودنیادوست

لباس گشاد=رها ازاد عرفانی عاشق احساس خطر نمیکنی از بودن در کنارش

دست کش =مرموز،پنهان کار ،ظاهرا خودنمائی میکنه ولی داره چیز مهمی رو پنهان میکنه

جوراب بلندونازک با بند چوراب=سکسی،ساق کوتاه نازک نارنجی و زود رنج

شلوار(برای زنان) =خصلتی محکم و مردانه قوی وبااراده

دامن شلواری=به اداب وسنن مقیده

دامن =تماما زن است و لطیف

هر چه کوتاه ترباشد به سکسی بودن تمایل دارد "میدی "خانم تر است و "ماکسی"الگانس تر

چکمه=شهوت با پاشنه بلند شدت شهوت رو بیشتر نشون میده

جین=محکم و راحت با هر کسی کنار میاد

یقه های بلند و اسکی=خوددرگیر ناراحت خودخواه خودپرست دلیل بی خود برای همه میاره برای توجیه خودش

جیب=آینده نگری کمک وحس همکاری داره راز نگهدار مکمل و دوست دست ودل باز  اگر  براش دکمه و قفل بزارند خسیس میشه

برش در لباس=چندگانگی در صورت ناراست بودن.در صورت منظم بودن وقت شناس

جین=محکم وبا ارداده باهرکسی کنارمیاد و دوست میشه ولی کار خودش رو میکنه به ودیگران اهمیت نمیده چون مفکر میکنه بهتره بد اخلاق و دیر جوش ولی صمیمیه تحمل میکنه

چرم=پادشاه مرموز ذات عجیبی داره باید کشف شه ولی ترسناکه  رعب  انگیزه صمیمی نیست ولی اگه بشه عادت میکنی بهش ایرادی نداره همه محاسن رو یکجا داره چون خودش اینو میدونه باید مواظبش باشی تا دلخور نشه

حریر=لوس و لوندکمی بی حیاست یه کم شفاف وآروم توی دلش چیزی نیست مهربون ونرمه افشا گر ورسوا کننده عاشق سکس و غیبت زنانه خودنمائی میکنه ولی کم و با سیاست

ساتن براق=خیلی خودنماست سکسی و لون دلربا بعضی وقتها بدرد بخره بعضی وقتها خسته کننده  حراف و وراج وکمی هم دروغگو

مخمل=اصیل و با وقار و الگانس سنت دوست و آداب معاشرت دان خاموش و ساکت دانا و فاضل ادیب و شاعر

توری ها=خودنمای بیهوده  سکس زیادی هیاهوی بسیار کوته فکر و احمق غیبت کن . ولی با این همه بدی تنها نمیزاره کسی رو  میدونه خیلیا دوستش دارن برای همین تغییر رویه نمیده و همچنان توی عرصه خودنمائی میتازه

بافت داره=محکم مستبد مدیر همه چیز تحت کنترل خودشه منطقی و خشن باقدرت و قوی

سر=فکر وتدبیر وخودخواهی وهر چیز که به خود شخص است مربوط میشود اهل علم و دانش دست نیافتنی

گردن=خوددرگیری های کاذب و بیهوده

بالاتنه=عاطفی عشق وعلاقه مهر ومحبت دوست داشتنی و ملموس و دست یافتنی

دست=اقتصاد کار تلاش و همکاری اهل عمل

پائین تنه=سکس و دنیوی زود گذر بودن افکار

پا =تحصیل و اکتساب جمع آوری آنچه ندارد اکتشاف و تخلیه افکار اهل علم و دانش توانمند وقوی

 

 

[ چهارشنبه بیست و هشتم دی 1390 ] [ 23:40 ] [ حسینیان ]
خدایا اگر من به تو بد کردم، تو را بنده ای دیگر بسیار است. اگر تو با من مدارا نکنی مرا خدایی دیگر کجاست؟؟
[ سه شنبه بیست و هفتم دی 1390 ] [ 0:2 ] [ حسینیان ]

روزی ، ابراهیم ادهم غلامی خرید و از ا پرسید:« نام تو چیست؟»

گفت:« هر نامی که تو برمن بگذاری!»

پرسید:« غذای تو چیست ؟»

گفت :« هر غذائی که تو به من بدهی !»

پرسید :« چه می پوشی ؟»

گفت :« هر چه تو بر من بپوشانی!»

پرسید:« چه کاری بلدی؟»

گفت :« هر کاری که تو از من بخواهی!»

پرسید:« چه خواسته ای داری ؟»

گفت :« بنده را با آرزو و خواسته چه کار؟»

ابراهیم خطاب به خود گفت:« ای بی چاره ! آیا تو در همه عمر ، خدای تعالی را این طور که این غلام ، بنده توست ، بندگی کرده ای ؟ اکنون بندگی را از ان غلام بیاموز!»

تذکره الاولیا

[ دوشنبه بیست و ششم دی 1390 ] [ 23:52 ] [ حسینیان ]

سخنان دکتر شریعتی

آدمی گرفتار چهار زندان است:

 1) جهان   2 ) طبیعت   3) تاریخ    4) اجتماع و خویشتن

زندگی چیست ؟

زندگی چیست ؟ اگر خنده است چرا گریه میكنیم ؟ اگر گریه است چرا خنده میكنیم ؟ اگر مر گ است چرا زندگی می كنیم ؟ اگر زندگی است چرا می میریم ؟ اگه عشق است چرا به آن نمی رسیم  اگر عشق نیست چرا عاشقیم ؟

درستی و نادرستی
اگر در صحنه حق و باطل نیستی، اگر شاهد عصر خودت و شهید حق بر باطل نیستی، هر جا كه می خواهی باش. چه به شراب نشسته و چه به نماز ایستاده. هر دو یكیست .

داوری
ای خدای بزرگ به من كمك كن تا وقتی می خواهم درباره ی راه رفتن كسی قضاوت كنم, كمی با كفش های او راه بروم .


ادامه مطلب
[ سه شنبه ششم دی 1390 ] [ 15:19 ] [ حسینیان ]

الگوي شلوار را روي راستاي پارچه قرار دهيد دورتادور الگو را با تعيين جا درز معين بچينيد سپس از کوک شل و چيدن آن مراحل زير را انجام دهيد.

در صورتي که شلوار جيب يا پيلي نداشته باشد اول بين‌هاي جلو و پشت را بدوزيد خط اتو شلوار را در جلو تا کرده و اتو کنيد.

درزها پهلو را کوک بزنيد و بدوزيد درزها را باز نماييد و اتو کنيد.

درز سرتاسري شلوار را از مچ تا ميان پا بدوزيد اين درزها را نيز باز کرده و اتو کنيد.

خط اتو شلوار را در پشت تا کرده و اتو کنيد.

يک طرف شلوار را به سمت روي پارچه برگردانيد و داخل طرف ديگر شلوار کنيد. دقت کنيد طرف دوم بايد سمت پشت باشد.

درز فاق را از قسمت پشت تا فاق جلو کوک بزنيد در صورتي که بخواهيد کمر با فاق دوخته شود فقط فاق سمت جلو را بدوزيد.

سجاف زيپ را به طرف پشت برگردانيد و کوک بزنيد درز قسمت فاق بايد حدود 1 س و عرض درز ديگر 3 ميليمتر کمتر باشد.

بهتر است که زيپ دندانه 3 يا 5 استفاده کنيد از خط مرکزي جلو 1 س به طرف داخل تا کنيد زيپ را به سمت چپ کوک بزنيد و بدوزيد.

سمت راست را تا کنيد دقت کنيد که خط مرکزي جلو در هر دو طرف روي يکديگر قرار گيرد محل دوخت زيپ طرف راست از الگو به روي پارچه علامت‌گذاري شود.

از قسمت پشت زيپ را به سجاف وصل کنيد و بدوزيد.

روي خط علامت‌گذاري شده در روي الگوي شلوار خط دوخت را به صورت يک خط منحني بدوزيد انتهاي منحني دوخته شده را چند شلال افقي بدوزيد تا زيپ محکم شود.

الگوي نقاب را روي راستاي پاررچه قرار بدهيد به عرض 4 س و طول جا زيپ و بچينيد سپس نقاب را بدوزيد.

نقاب را به طرف روي پارچه برگردانيد و لبه خارجي آن را پاکدوزي کنيد آنگاه آن را پاکدوزي کنيد آنگاه به پشت جا زيپ و به درز سمت چپ سنجاق نموده و بدوزيد.

در صورتي که بخواهيد کمر با درز فاق دوخته شود قبلاً نوار کمري را به سمت راست و چپ کمر شلوار وصل کنيد آنگاه از مرکز کمر در پشت فاق را به سمت جلو بدوزيد.

براي دوام بيشتر دمپاي شلوار مي‌توان از نواري همرنگ پارچه شلوار به عرض 1 س و طول دمپاي شلوار تهيه کرد و از قسمت رو به سجاف شلوار دوخت.

 

[ جمعه بیست و پنجم آذر 1390 ] [ 9:34 ] [ حسینیان ]

 

کالوین کلین، طراح مشهور و برجسته آمریکایی است که چهاردهه از حضورش در دنیای فشن و افتتاح برندش می‌گذرد. این طراح 65 ساله آمریکایی شرکت خود را در سال 1968، چهار سال پس از فارغ‌التحصیلی از انجمن فشن نیویورک، در این شهر افتتاح کرد.
کلین در مصاحبه‌ای که با شبکه تلویزیونی AFP انجام داد، گفت:« زمانی که من کار خود را شروع کردم، هنوز وال استریت(مرکز تجارت جهانی نیویورک) به فشن به شکلی جدی نگاه نمی کرد و فکر می کردند که فشن فقط درباره چیزهای خیالی و تغییرات فصل تا فصل است.»


کالوین کلین
 
 
به گزارش دوخت و به نقل از این شبکه او گفت:« امروزه هم تقریبا نمی‌توان در دنیای فشن حضوری جدی داشت، مگراینکه بخشی از شرکتی باشید که در لیست بورس سهام و ارز قرار دارد.»
کالوین کلین بیش از همه برای تبلیغات جالب لباس زیر و شلوارهای جین خود معروف است، البته برند CK کالوین کلین انواع محصولات ازعینک آفتابی تا ملافه را شامل می‌شود.

کلین گفت که در دنیای فشن راه راحت و ساده‌ای برای موفقیت وجود ندارد. او گفت:«‌فشن تجارتی سخت و دشوار است. شغلی است که شما باید واقعا در آن کار کنید. فرقی نمی‌کند چه یک فروشگاه خیلی کوچک داشته باشید یا تجارت شما خیلی وسیع باشد، در هر صورت باید تمام وقت و انرژی خود را به آن اختصاص بدهید. راه آسانی برای انجام این حرفه وجود ندارد.»


کالوین کلین



او گفت:«‌من امروز می‌توانم با همان پولی که کار خود را در سال 1968 آغاز کردم، دوباره کار خود را از صفر شروع کنم. من می‌‌دانم که می‌توانم. شما به سرمایه زیادی نیاز ندارید. وقتی که بزرگ شدید و رشد و توسعه یافتید دیگر لزومی ندارد که همه چیزهایی که به آن نیاز است، داشته باشید.»


کالوین در ادامه گفت:«‌شاید طراحی لباس سخت باشد، اما اگر شما استعداد داشته باشید، دنیا آن را تشخیص می‌دهد.»
شرکت کلین در سال 1992 با ورشکستگی مواجه شد، اما بر آن فائق آمد و در حال حاضر یکی از برندهای معروف و مهم دنیا است. کالوین کلین سال گذشته به عنوان بهترین طراح سال آمریکایی انتخاب شد.
کلین در توصیه خود به جوانان گفت:«‌درنهایت شما باید اعتماد‌به‌نفس داشته باشید. شما نیاز دارید که مردم به شما اعتقاد داشته باشند. شما باید یک رهبر خوب باشید. حتی اگر نامطمئن و مشکوک هستید، آن را نشان ندهید.»
[ شنبه بیست و هشتم آبان 1390 ] [ 21:57 ] [ حسینیان ]

اولین حضور در انتشارات در اواخر دهه ی 1800, دختر گیبسون بود (1944-1867). هنر گیبسون  طبقه ی فوق متوسط خوش سلیقه  ی جامعه زمانش را  دوباره به تصویر کشید به خصوص نوع خاصی از زنان جوان مستقل, ورزشکار  و با اعتماد به نفس, دختر گیبسون همچنین زیبا و زنانه بود که بعضی از تناقضات  زنانگی مدرن را در قرن بیستم نشان می داد. دختر گیبسون  به چند دلیل مهم بود. او زن مدرن را به تصویر می کشید که عموما به عنوان زن جدید شناخته می شد در زمانی که اغلب زن ها مستقل شده بودند و بیرون از خانه  شروع به کار کرده بودند و حق رای و دیگر حقوقشان را طلب می کردند. دختر گیبسون  یک اثر جدی بر مد روز داشت  به طوری که به شکل گسترده چاپ می شد و در سال های 1890 تا 1910 کپی نیز می شد.

از شروع   دهه ی 1990  جامع به سرعت شروع به تغییر کرد. انقلاب صنعتی قرن نوزدهم تولیدات بیشتر و فرصت های شغلی بیشتری را عرضه کرده بود. در حالی که زنان فقیر همیشه در حال کار بودند , تعداد زیادی از زنان طبقه ی متوسط شروع به کار در بیرون از خانه کردند. در 1900 بیش از 5 میلیون خانم در ایالت متحده کار داشتند  و تا 1910 این تعداد به 5/7 میلیون خانم رسید.   این زنان به مد نیاز داشتند که ان ها   را فعال تر کند.  در سال های بین 1890 . 1910 مد ها  ساده تر و کاربردی تر شدند . دامن ها بلند  و لباس ها با یقه بلند و آستین های چسبان دوخته می شدند. مد ها اندامی  بود و گاهی برای تاکید بیشتر کراوات نیز اضافه می شد. اگرچه خانم ها هنوز زیر پوش ها یی  مثل سینه بند می پوشیدند  نوع جدیدی از سینه بند ها مد شده بود که برای ستون فقرات و سلامتی بهتر از نوع قبل بود. هیکل S مانند با سینه و با سن بزرگ که با کمر باریک جدا شده باشد,  مد شده بود  . این مد ها با اعتماد به نفس پوشیده می شد و زنان مدرن طرفدار   ان بود و چشم گیبسون هنرمند را گرفته بود.

گیبسون در روکسبری ماسا چست متولد شده بود. او به عنوان یک هنرمند تربیت شده بود و در زمان نوجوانی فروشندگان موفقی را دیده بود.  گیبسون خصوصیت تازه ای به حس ترسیم داد. او خیلی   هشیار بود و ترسیم ها ی او  شامل ذوق و بینش در مورد دنیای پیرامونش بود.  مجله ی زندگی بسیاری از کار های گیبسون را  منتشر کرد.

تا اوایل دهه ی 1910 بلوز های زنانه  نخی  بوسیله ی  صدها هزار نفر از زنان کارگر پوشیده می شدند. در طی دهه ها پوشاک مطابق با تمایلات مد پرستی تغییر می کرد. طرح بلوز های زنانه اولیه در قسمت شانه چین دار بود که انعکاس طرح های محبوب از هنرمند امریکایی و گیبسون(1944-1867) بود.  تا 1914 بلوز ها کمتر دارای شانه ی پفی  بودند و اغلب بدون چین پوشیده می شدند بنابراین بعضی تولید کننده ها مدل کمر بند طبیعی را دنبال می کردند. آن  ظاهر بعدها در دهه ی  1920 راهی برای تولید لباس های بدون کمر شد.

بلوز های زنانه ای که زنان خانه دار و زنان کارگر کارخانه ها می پوشیدند معمولا به شکل بلوز های  نخی سفید با چین های ساده که اجازه حرکت ازادانه را می داد, فروخته می شد.  بلوز های زنانه  همچنین به عنوان پوشاک زنان کارمند  یا حتی به عنوان لباس های کرایه ای  عرضه می شد. با کیفیت ترین بلوز های زنانه  از نخ, ابریشم یا کتان  مرغوب تهیه شده بود.

در طی دهه ی 1890  گیبسون همسرش ایرن لانگورن را به عنوان یک مدل برای یک سری از طرح های زن جدید مدرن در کار یا هنر استفاده کرد. دختر گیبسون بلند , ورزشکار و باوقار بود. اگرچه او مستقل و توانا بود  دختر گیبسون همیشه  زیبا و با سلیقه بود.

او اگرچه آمریکایی بود اما به زودی دختر گیبسون در آمریکا و خارج آن مقلدانی  پیدا کرد.  زنان هر طبقه ای از جامعه  می خواستند که  مدهای طرح شده در مدل های گیبسون  را بپوشند. حتی مردها  مدل های  گیبسون را دنبال می کردند .  محبوبیت  مدل های گیبسون  به سرعت  و مرهون از  مجلات ملی جدید  که تعداد زیادی خواننده ها را جذب می کرد , گسترش یافت.

مشاغل تازه توسعه یافته  مثل کاتالوگ های Sears و Roebuck و کاتالوگ های مدل لباس دست یافتن به آخرین مد را برای زنان متوسط هم آسان کردند.

بلوز های زنانه خیال انگیز می تواند بخشی از ساز و برگ عصرها  باشد. این پوشاک های زینتی تر  اغلب سنتی دوخت بودند. آن ها چنین دوخت هایی را با ابریشم , قیطان , تافت و سا تن  طرح می زدند و گاهی طرح های زنده ای را نشان می دادند.

از انجا که بلوز زنانه  در ابتدا لباس کار خانم ها بود  اغلب آن ها به صورت اماده برای پوشیدن  ساخته می شد. یکی از کارخانه ها یی   که این تولیدات را تولید می کرد  کارخانه Triangle Shirtwaist  در نیو یو رک بود. در 1911 این کارخانه به عنوان مکان با سابقه بد وارد تاریخ شد هنگامی که در آتش سوخت. با فقدان هر نوع امنیتی برای کارکنان , این مصیبت  منجر به مرگ 146 کارگر زن شد. این مصیبت  منجر به بهبود عظیمی در قوانین امنیتی برای کارکنان کارخانه ها شد.

[ جمعه بیست و چهارم دی 1389 ] [ 23:14 ] [ حسینیان ]
 

اگر اهل مد و لباس هم نباشید، اسم یک ایرانی را که به عنوان مارک لباس روی جلد مجلات مد آمریکایی ببنید حتما کنجکاو می‌شوید.
پگاه انواریان در آمریکا و اروپا فقط اسم یک طراح معمولی لباس نیست. این اسم چهار سالی هست که کنار مارک‌هایی مثل اسپریت، فندی یا ورساچه جا خوش کرده، و همراه بقیه‌ی مارک‌های پرسابقه، در نمایشگاه فصلی مد اروپا و آمریکا حضور دارد.
پگاه انواریان پنج‌ساله بود که با پدر و مادرش از ایران به آمریکا مهاجرت کرد. حالا پگاه ۳۲دارد و کار طراحی مد را بعد از تجربه‌ی‌ طراحی لباس در موزیک‌- ویدیوهای هالیوودی شروع کرده.
خودش می‌گوید به‌صورت خیلی اتفاقی، زمان دوختن و هماهنگی لباس یکی از بازیگران یک موزیک‌ـ ويدیو، پارچه‌ی‌ کشمیر را امتحان کرده و سبکی و انعطاف این پارچه به او کمک کرده مدل خاصی را کشف کند؛ آن‌قدر خاص که جنیفر لوپز، خواننده و بازیگر معروف آمریکایی، درجا درخواست کرد پگاه آن لباس را اختصاصی برایش بدوزد.
بعد از این ماجرا، زندگی پگاه به‌عنوان طراح مد شکل گرفت و در عرض چهار سال اسم او، یعنی«پگاه انواریان»، تبدیل به یک مارک معروف در ایالت‌های مختلف آمریکا شد. این روزها لباس‌های او بر تن چارلیز ترون، هاله بری، مدونا،‌ شکیرا و خیلی از بازیگران زیبای هالیوودی به چشم می‌خورد و خودش تبدیل به چهره‌‌ی مطرحی در شبکه‌های مد تلویزیونی شده است.
در گفت‌وگو با پگاه انواریان، که به فارسی چندان مسلط نبود، سعی کردم سراغ موارد مبهمی بروم که خیلی از جوانان دوست دارند در موردشان بیشتر بدانند؛ چیزهایی در مورد زندگی مانکن‌ها، روش‌های طراحی لباس و روش طراحی لباس برای ستاره‌های سینما در مراسم اسکار.
پگاه، به خاطر سابقه‌ی‌ کار در ساخت موزیک‌ـ ويدیو برای خواننده‌های آمریکایی، رابطه‌ی‌ نزدیکی با بازیگران و خواننده‌های سرشناس هالیوودی داشته و یکی از دلایلی که به مطرح شدن سریع او کمک کرد، همین بوده است. ولی در اولین سؤال از او پرسیدم:

برای طراح مد شدن چه مراحلی باید طی شود؟ آیا کافی‌ست فقط طراحی بدانیم یا خیاطی بلد باشیم؟

اگر خیاطی را خوب بلدیم، شاید بتوانیم در این رشته موفق باشیم. فقط فکر می‌کنم باید بیشتر استعدادش را داشته باشی. باید لباسی را طراحی کنی که مثل همه نباشد و بسیار خیلی متفاوت باشد.

این تفاوتی که می‌گویی چی هست؟ مثلا‌ تو در طراحی لباس‌هایت چه روش متفاوتی با بقیه داری؟

روش من این است که پارچه را روی تن درست می‌کنم و برش می‌زنم. آن‌قدر با پارچه بازی می‌کنم تا ببینم چطور به هیکل فرد می‌آید. همه‌ی بخش‌ها را با دست می‌دوزم و بعد می‌دهم به خیاط اصلی. او بر اساس کار من مدل واقعی را در می‌آورد.

من خیاط نیستم و نمی‌توانم از دید یک خیاط بگویم؛ ولی مدل‌هایی که تو طراحی می‌کنی ساده‌اند. طرح‌هایت عجیب‌وغریب نیستند و لزومی ندارد که حتما جنیفر لوپز باشی و آن را بپوشی. لزومی هم ندارد برای یک جشن یا مراسم خیلی خاص این لباس ها را بپوشی.

سادگی؛ شاید در نگاه اول به نظر برسد، اما اگر خوب نگاه کنی جزییات خاص لباس و پارچه را می‌بینی.

مثلا چه جزییاتی در کارت هست که آن را خاص می‌کند؟

دوختش. دوخت این لیاس‌ها و انتخاب هر پارچه نکاتی دارد که کار را منحصر به فرد می‌کند. ما روی لباس‌ها کاری می‌کنیم که اصلا شبیه بقیه نباشد.


طراحی لباس از: پگاه انواریان

در کارهایت از طرح‌های سنتی و قدیمی استفاده می‌کنی؟

طرح های سنتی را دوست ندارم. به نظرم خسته‌کننده هستند و هیجانی در آنها نیست. اما طراحی لباس‌هایم را با این ويژگی انجام می‌دهم که وقتی به لباس نگاه می‌کنی، بفهمی پگاه انواریان آنها را درست کرده، نه مثلا گوچی یا پرادا.

هیچ‌وقت با گوچی و پرادا صحبت کردی؟

نه. هیچ‌وقت صحبت نداشتم. فقط برای چندین ماه در میلان زندگی کردم و تجربه‌ی کار اروپایی را از نزدیک دیدم. توانستم بفهمم چطور می‌دوزند و طراحی می‌کنند.

در طرح‌هایت از سمبل‌های ایرانی استفاده نمی‌کنی؟

زمانی که پنج ساله بودم از ایران بیرون آمدم. چیز زیادی از آن زمان یادم نیست. و از آنجایی که زندگی درآمریکا بدون دوست ایرانی مجبورت می‌کند از این فرهنگ چیز زیادی ندانی، در این مدت نتوانستم با اِلِمان و سمبل‌های ایرانی از نزدیک آشنا شوم. در واقع با فرهنگ ایرانی آن‌قدرها آشنا نیستم.

در این مدت هم ایران نرفتی؟

نه. اصلا نرفتم. یک روز بالاخره می‌روم. فقط یک روزی.

چرا طراحان لباس بیشتر از رنگ‌های مشکی و خاکستری استفاده می‌کنند؟

به خاطر این‌که رنگ سیاه و خاکستری و همین‌طور سفید دوخت لباس را بسیار شیک نشان می‌دهند. اصولا همه‌ی پارچه‌ها در رنگ مشکی قشنگ‌تر می‌شوند. من هم زیاد مشکی می‌پوشم. شاید به خاطر همین است که همیشه از این رنگ استفاده می‌کنم.

آخرین مدل شلوار و بلوزی که طراحی کردی چه رنگی‌ست؟

همه‌اش مشکی‌ست.

معمولا بر اساس چه قیمتی لباس‌هایت در فروشگاه عرضه می‌شود؟

توی فروشگاه‌ها مثلا شلوار می‌شود ۵۰۰ دلار و بلوز باشد بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ و اگر پیراهن معمولی باشد ۶۰۰ تا ۱۲۰۰ دلار. لباس شب خاص هم بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ دلار.

کسی می‌خرد با این قیمت؟ مثلا یک شلوار ۵۰۰ دلاری؟

بله. خیلی‌ها می‌خرند. کسانی که دوست دارند لباس‌شان خیلی خاص باشد. خیلی‌ها برایشان قیمت فرقی ندارد چه پانصد دلار باشد یا پنج هزار دلار. اگر چیزی ببینند که خیلی دوستش دارند حتما می‌خرند. تا حالا مشکل پول نداشتم با مشتری‌هایم.

یعنی مثلا اگر دلت خواست می‌توانی روی شلوار ۵۰۰ دلاری قیمت ۲۰۰۰ دلاری بگذاری، اما بازهم این نوع مشتری‌ها می‌خرند؟

می‌خرند. اما من لباس‌ها را می‌گذارم برای فروش، نه این‌که همین‌طور یک قیمت وحشتناک برایش تعیین شود.

چه کسی قیمت‌ها را تعیین می‌کند؟

قیمت‌ها را خودمان می‌گذاریم. فقط به نحوی قیمت‌گذاری می‌کنیم که بفروشیم نه این‌که الکی بگوییم ۲۰۰۰ دلار و مدت‌ها منتظر بمانیم تا یکی بیاید بخرد. من به هر فروشگاهی لباس نمی‌فروشم. باید ببینم کدام فروشگاه هست، کدام طراح ها در آن جنس دارند. حتا دکوراسیون و فروشنده‌ها را هم بررسی می‌کنیم. برای همین، قیمت همین‌جوری هم برای لباس تعیین نمی‌کنیم.

هیچ‌وقت هنرپیشه‌ها یا خواننده‌های معروف از تو خرید کرده‌اند؟ یا مثلا مدل لباس خاصی برای آنها طراحی کرده‌ای؟

همیشه.

مثلا چه کسانی؟

جنیفر لوپز، کامرون دیاز، اسکارلت جو هانسن، مدونا و... راستش یادم نیست دقیقا. به‌خاطر این‌که خیلی‌ها می‌آیند و بیشترشان هنرپیشه یا خواننده‌ی زن هستند. هنوز لباس‌های مردانه طراحی نکرده‌ام.

برای مراسم اسکار و کن تا حالا طراحی کردی؟

اسکار هنوز نه، اما دو سال پیش در گلدن گلوب برای تری پلو لباس طراحی کردم.

برای مراسم اسکار چطور هنرپیشه‌ها لباس‌های‌شان را انتخاب می کنند؟ و طراحان چطور این کار را انجام می‌دهند؟

بستگی دارد‌ کدام طراح انتخاب شود. مثلا دو هفته قبل از مراسم، جورجیو آرمانی یک برنامه می‌گذارد و هنرپیشه‌ها هم انتخابی می‌کنند مدل مورد نظرشان را. و لباس برایشان فرستاده می‌شود.

این لباس‌ها مجانی برای بازیگران طراحی می‌شوند و دست‌شان می‌ماند؟

بیشتر مجانی فرستاده می‌شود؛ چون آنها لباس را پس می‌دهند و فقط برای آن روز استفاده می‌کنند.

چرا نگه نمی‌دارند؟

به خاطر این‌که هر روز از چندین طراح مختلف جنس می‌گیرند، یک بار می‌پوشند، عکس می‌گیرند، و نمی‌خواهند کسی ببیند که او این لباس را دوبار پوشیده.

فکر می‌کنم در ذهن خیلی از ما این سؤال هست: وقتی شبکه‌های مد یا مجله‌های مد را نگاه می‌کنی، به این فکر می‌کنی که مانکن‌ها چطور زندگی می‌کنند؟ مثلا باید ورزش بکنند؟ می‌توانند همه چیز بخورند؟ می‌توانند چیپس یا شکلات و شیرینی بخورند؟

بدن بیشتر مانکن‌ها طوری است که هر چی بخورند یا نخورند، همان شکلی می‌مانند. به خاطر این‌که متابولیسم بدن‌شان حالت خاصی دارد و اگر مثلا ده ‌تا شیرینی بزرگ در روز بخورند، هیچ اتفاقی برایشان نمی‌افتد و چاق نمی‌شوند. اما بعضی از مانکن‌ها همیشه رژیم غذایی دارند و می‌ترسند چاق بشوند. اینها یا استعداد چاقی دارند یا فقط می‌ترسند تناسب اندام را از دست بدهند. اما این برای طراحان مد مشخص هست. آنهایی که خیلی لاغر هستند، لباس در تن‌شان چندان زیبا و شکیل نمی‌شود؛ منظورم آنهایی‌ست که می‌توانی استخوان‌هایشان را هم ببینی.

چه وزن یا سایزی برای طراحان مد معمول و مناسب است؟

سایز ۴ که در اروپا می‌شود ۳۶.

این برای دخترهاست. برای پسرها چی؟

سایز متناسب مردان را نمی‌دانم. چون دوست دارم روی همین کاری که می‌کنم تمرکز کنم و روی زنان کار کنم. شاید در زمانی دیگر سراغ طراحی لباس مردان هم بروم.


روی جلد یکی از مجلات مد، ویژه‌ی پگاه انواریان

هیچ‌وقت خواسته‌ای لباس‌هایی را که برای آدم‌های معروف طراحی می‌کنی، برای خودت نگه داری و دلت نخواهد بدهی؟

وقتی برای کسی لباسی می‌دوزم یا طراحی می‌کنم، برای خودم هم از آن کنار می‌گذارم. تا امروز همه‌ی لباس‌هایی را که برای دیگران کار کرده‌ام، خودم هم دارم.

خیلی‌ها دوست دارند از لباس‌های تو بخرند ولی توانش را ندارند ۵۰۰ دلار برای یک شلوار بدهند.

می‌دانم. اما مسأله این است که خیلی وقت‌ها پارچه از اروپا می‌آید و بسیار گران است؛ مثلا گاهی فقط زیپ‌اش ازطلای واقعی‌ست. گران بودن لباس‌های مارک‌دار به‌خاطر یک سری دلایل خاص است.

تو با کدام مارک بزرگ رقابت می‌کنی؟

رقیبی نمی‌شناسم. من چهار سال است که کارم را شروع کرده‌ام و مسلما نمی‌توانم با مثلا با گوچی، که هشتاد سال کار کرده، رقابت داشته باشم. راستش را بخواهید به شکلی لباس‌ها را طراحی می‌کنم که شکل کار کس دیگری نیست و نمی‌توانم بگویم رقیبم کیست.

[ پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389 ] [ 22:58 ] [ حسینیان ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

تزئینات لباس را نمیتوان به یک یا چند مورد محدود کرد هر گونه سلیقه ودستاوردی برای زیبایی لباس را می توان عملی دانست . مثل استفاده از دکمه . تور دانتل . تور گیپور . پولک دوزی . شرابه های تزئینی . اینه کاری و دکمه های متعددوزیبا . چرم دوزی . پوست دوزی و خلاصههر گونه تزئیناتی برای لباس را میتوان در نظر گرفت ولی نکته اصلی برای حفظ تناسب وزیبایی لباس هماهنگی وایجاد فرم صحیح برای لباس اسپرت نبایستی از کارهای تزئیناتی مثل سنگ وپولک استفاده کرد ویا برعکس برای لباس های شب و عروس و میهمانی های اسپرت باشد جهت تزئین استفاده نمود .......
امکانات وب
فروش بک لینک طراحی سایت عکس